Zamyślenia o kapłaństwie
Zamyślenia o kapłaństwie
 
14 czerwca br. radośnie i świątecznie zakończyliśmy kolejny rok nauki i pracy w szkole. Był to już dwudziesty czwarty rok istnienia naszej placówki. Pracowity jak zawsze, dynamiczny - na ile pozwolił czas i inne obowiązki, owocny - o czym świadczy ilość rozdanych świadectw.
 
 
 
 
 
Wyjątkowo jednak część artystyczna tej akademii nie nawiązywała ani do minionych szkolnych wydarzeń czy literacko-historycznych tematów, ani do zbliżających się wakacji.
W roli głównej
W roli głównej
Ostatnie w tym roku wystąpienie najstarszych uczniów dedykowane było Naszemu Duszpasterzowi, który nawet jeśli tego bardzo nie chciał, stał się główną postacią tejże uroczystości. Opatrzność przyszła w sukurs nauczycielom i uczniom, którzy w tym dniu chcieli uczcić zbliżający się 25 Jubileusz Święceń Kapłańskich duchowego opiekuna i dyrektora szkoły ks. K. Romanowskiego.
W trudnej roli
W trudnej roli
Poetycki montaż pt. „Zamyślenia o kapłaństwie” przygotowywany w tajemnicy przed Jubilatem miał na celu uchylenie rąbka tajemnicy kapłaństwa, pokazania go w wieloperspektywicznym ujęciu, od momentu powołania, poprzez konfrontację z rzeczywistością, po utkaną z wielu elementów księżowską codzienność. Dla naszego Jubilata była to okazja do wejrzenia we własne kapłaństwo, powód do refleksji i zadumy, być może do przyjrzenia się sobie, jak w zwierciadle. Przede wszystkim jednak miał to być ukłon wdzięczności w stronę Naszego Księdza oraz podziękowanie za to, że jest, taki jaki jest, i że jest wśród nas w naszej szkole, starając się, mimo wielu zapewne ważniejszych obowiązków, uczestniczyć i wspierać jej funkcjonowanie.
W oczekiwaniu na świadectwa
W oczekiwaniu na świadectwa
Młodzież z radością, ale również powagą i skupieniem recytowała teksty mniej i bardziej znanych autorów, którzy nie tylko piórem mierzyli się z kapłaństwem, m.in. ks. Jana Twardowskiego, ks. Józefa Tischnera, by nie wspomnieć o Janie Pawle II. Oprócz prawdziwego, nie zabrakło również teatralnego bohatera. W przedstawieniu, w rolę młodego księdza, w subtelnym stylu wcielił się Emil Kielemoniuk. Na koniec wszyscy występujący wręczyli Księdzu Krzysztofowi symboliczną różę, a życzenia z okazji tak dostojnego Jubileuszu w imieniu nauczycieli, uczniów i rodziców złożyła Jubilatowi pani Katarzyna. Nie obyło się bez owacji na stojąco.
Z radością
Z radością
Wzruszenie dało się dostrzec na twarzy i usłyszeć w głosie dostojnego Jubilata.

Dalsza część akademii przebiegała już bez niespodzianek. Po podziękowaniach Gronu Pedagogicznemu oraz Radzie Rodziców za ofiarną pracę i zaangażowanie, nadszedł moment na wręczenie upragnionych świadectw, pochwały i gratulacje.

Świadectwa ukończenia roku szkolnego 2014/2015 otrzymało 98 uczniów. Nikt nie zgłosił gotowości pożegnania się ze szkołą. Efekt ten, choć optymistyczny, stanie się wkrótce nieco problematyczny - w szkole zabraknie miejsc dla nowych, najmłodszych dzieci, zgłaszających się do nauki zawsze po wakacjach.
Z wdzięcznością
Z wdzięcznością
Jak dotychczas, wszyscy obecni uczniowie myślą o dalszej nauce i zdobywaniu kolejnych sukcesów. Dla niektórych będzie to w przyszłym roku być może pierwszy występ przed większą publicznością, dla innych przełamanie barier w nauce gramatyki i ortografii, dla jeszcze innych - zdany egzamin certyfikatowy albo wyjazd do Warszawy na Parafiadę.

Dla wszystkich -  będzie to kolejne spotkanie z piękną polszczyzną, na które już dzisiaj serdecznie zapraszamy. I na spotkanie się z sobą. Tutaj, w tej małej, szkolnej, polskiej przestrzeni, która wieloma barwnymi treściami wypełniona jest zawsze po brzegi.
Póki co, przed nami zasłużone wakacje.
Wracajcie wypoczęci, pełni słońca w sercach i wspaniałych przygód we wspomnieniach. Z nową energią! Tyle przecież jeszcze przed nami!
Agata Kotowska